ජීවිතයේ කෙටි සටහන්.......

එකත් එකටම නුඹ සරන්නැති දැන හෝ නොදැන නුඹට හිමි නැති ඉසව්වක අසන්නට ඇති පොඩි කමට සරන්නට ඇති අයිතිය අහස් කුස උපතින්ම හිමි සියොතුනට කොහේ දෝ බෑවුන...

කිසිවෙක් නොගිය මාවතක යමු ඔහේ අපි ඇවිදගෙන මුලින් ගිය උන් නැති නිසා නැති වේවි මග ලකුණු අසන්නට කෙනෙක් වත්... දකින්නට දෙයක් වත් ඉතින් බිය කුමකටද...

කොම්පැණි දෙක තුනක මහපුටුව දරාසිට දුවගේ පෙම්වතාට ගේම ප්ලෑන් කර සැප රියෙන් ගෙදර එන තාත්තා නොව හෙට දවසෙ බර හිසින් දරා බස් රියේ තෙරපී හෙම්බත්ව ග...

උඹේ කවිය සහ මගේ කවිය මැද්දෙන් ගසා ගෙන තඩි ඉරි සොයා ගෙන වෙනස්කම් ඒ රසය මේ රසය අතර ... හදා ගෙන මහ පටලැවිල්ලක් උන් අදිති එහෙටත් මෙහෙටත් සීතලද ම...

මියගියා යැයි සිතා උදුරා විසි කල පුංචි පැලෑටිය විහිදුවා මුල් දස අත අසීරුවෙන් උරාගෙන පෝෂණය මහ ගසක් වී කදිමෙට විඩාපත් දනන් හට සෙවණ දෙයි සැත...

ඉස්සර වගේ නෙවෙයි උඹ දැන් හරි වෙනස් මචං ගැන්සියටම තේරිලා උඹ දැන් හරි අමුතු බුවෙක් සෙට් වෙන්නත් වැඩිය උවමනාවක් නෑ වගේ හුදෙකලාවත් එක්කම ෆ...

" සමාධි...තව වෙලා යයි ද ? " මාලින්ද ඇහැව්වෙ වර්ණ එන්න පොරොන්දු වෙච්ච වෙලාවට වඩා දැන් සෑහෙන්න පරක්කු වෙච්ච නිසා. "ම්ම්.....